केही छोटा कबिता

केही छोटा कबिता

आफन्तको अभिनयमा

दख्खल राख्नेहरुसँग

प्रश्न सोध्न मन लाग्छ

शहरले सिकाएको कि 

तिमीले शहरलाई सिकायौ ? 

भाग्यमा

नलेखिएको होइन

यो शहरमा सम्पती

नभएर पो नत्र मेरो भावी मै हुन्थे । 

कुनै इनबक्सको

म्यासेज झै

चाहेर मेटिने भए सम्झना

कसम म डिलिट अल थिचिदिन्थे

नहुने र पो सम्झेको सम्झैकै छु । 

भनेको भए

गरेको भए

हुने भए

भएको भए

मेरा सपनाका संसारसुनाउने वाक्यका क्रियापदहरु । 

लेख्न डराउँछु

लेख्न डराउँछु 

मन अतालिन्छ
र लेख्नै लागेको कलममा बिर्को लगाउँछु
किनभने लेख्न डराउँछु । 

कलमका निभहरु
कलमका मसिहरु
छापिन खोज्छन
खाली पानामा
नलेखिएको पानामा
धेरै कुरा लेख्न सकिन्छ  ।

कुनै एक पाना
कथाको प्लट नमिलेको झोकमा
कबितामा स्वाद नआएको झोकमा
लेखिएको कुरा नमिलेको झोकमा
धेरै थान अरु पानाहरुमा
गाडिन्छन् निभहरु
च्यातिन्छन निर्दोष पानाहरु
पोखिन्छ मसीहरु ।

जहाँ लेखिन सक्थ्यो
केही थान पे्रम पत्रहरु
निक्लिन सक्थे लैलामजनू
मुनामदन या अरु कोही ।
जहाँ लेखिन सक्थ्यो
केही थान सत्य वचन
र जन्मन सक्थ्यो बुद्ध, क्राइस्ट,अल्लाह या अरु कोही ।

यहाँ मनका कुरा
लेखिन्छन् देखाउका लागि
यहाँ बोल्छन शब्द भन्नका लागि ।

त्यसैले म लेख्न डराउँछु ।

छतालिन्छ शब्दहरु
कोरिन चाहन्छन् अक्षरहरु
बन्न चाहान्छन् वाक्यहरु
बन्न चाहान्छ उएटा सिङगो काब्य
तै पनि म लेख्दिन
यी अक्षरहरुको बेकामे वाहियात भए भने
काम नलाग्दो र भद्दा भए भने
पढ्नेहरुले गाली गरे भने
त्यसैले म लेख्न डराउँछु ।